De Parken van Zuid: 17.8 km

Ik heb een week achter de rug, die in het teken stond van ziekenhuisbezoek. 

Er is inmiddels een weefseldiagnose, de Graft versus Host ziekte (GVHD) is daarmee bevestigd, de oogarts schreef me een scala aan krachtige oogdruppels en -zalven voor en de dermatoloog laat me doorgaan met prednisonspoelingen die mijn pijnklachten in de mond succesvol aanpakken. Ik hoop dat ik zo weer een beetje in balans kom. 

Na de miezerige herfstdag donderdag durfde ik de weersverwachting voor vrijdag haast niet te geloven, maar het werd inderdaad een stralende dag. Simone organiseert elke maand een 'vrijdagwandeling' met mensen die ze om zich heen verzameld heeft; vandaag stond 'de Parken van Zuid' op het programma, in Amsterdam.

Een groene wandeling vanuit treinstation Zuid door het Amsterdamse Bos, het Amstelpark en tenslotte het Beatrixpark.

De natuur begint nu echt herfst te ademen ook al zit er nog heel wat groen blad aan de bomen. 

In Zegveld stonden er op het erf drie grote bomen, in september keek ik altijd met ontzag naar boven en werd ik me bewust van de enorme massa blad die er naar beneden ging komen. Ik was dan weken in de weer met bladblazer en hark en reed tig keer met een volle kruiwagen naar achter om het blad in de tuin weg te werken. 

We genoten van de herfstzon, het mooie licht, de vochtige aarde en de waterpartijen waar we langs kwamen.....

..... en van een ijsje op een terras

Vanmorgen ervoer ik de herfst ook in de bostuin in Linschoten, waar we, met de lage zon op ons gezicht, 'Chi schepten'.

Aan het eind van de les zoeken we ieder een plekje in de prachtige herfsttuin om nog even rustig te genieten

Het is mooi om de tuin door de seizoenen heen te zien veranderen

We kregen (val)appels mee, ik bakte er een taart mee

Hier nog een plaatje uit de moestuin van deze week: twee flinke struiken roodlof. Nooit van gehoord! Ik ga het straks roerbakken met appel en noten. 

Heerlijk hoor, die oogsttijd!

En deze komen uit de Pluktuin.