In de afgelopen weken verzamelde ik materialen: Schetsboek, potloden, kleurpotloden, verschillende gummetjes (oa kneedgum?), een doezelaar (om potloodstrepen te verdoezelen), houtskool en meer van dat spul.
Vanmorgen had ik mijn tweede les. Wel hoog gegrepen, want er kwam een echt model.
Ter voorbereiding had ik thuis geoefend met ogen, neuzen en monden. Wat is dat moeilijk! Een oog is niet het simpele ellipsvormige visje dat je daarbij voor ogen hebt en alle ogen zijn weer anders.
En toen de onmogelijke opdracht om met houtskool een tekening te maken van Paul Peter op een groot maagdelijk vel tekenpapier in afmeting A3. Dan blijkt een gezicht veel méér te zijn dan een verzameling van twee ogen, een neus en een mond en blijkt houtskool een heel veelzijdig materiaal.
Zó lastig om verhoudingen goed te krijgen en wat doe je met al dat wit tússen de lijnen, hoe teken je haar en een snor. Ik had altijd al een enorme bewondering voor kunstenaars, maar nu helemaal!
En dit was het resultaat van mijn eerste houtskool portret ever. Als je de foto van Paul Peter er naast ziet, is er weinig gelijkenis, maar het is wél een gezicht. Okay, ogen wat te hoog, schouders te smal, maar wat leuk om iets te zien ontstaan uit je eigen handen!
Mijn versie is die van een man van 30, maar Paul Peter is denk ik 70 jaar oud. Hoe dóe je dat? Van 8 meter afstand zie je al die rimpeltjes en vouwen niet. Nu ik deze foto heb, ga ik thuis nóg eens proberen.
Na afloop werden de tekeningen naast elkaar gezet en besproken. Mijn gêne verdween toen ik zag dat 'gevorderden' er ook niet zoveel van bakten.
Volgende week botanisch tekenen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten