Naar Almeria

Voordat we nog maar één stap op onze wandelroute hebben gezet, maakten we al heel wat avonturen mee. 

Te beginnen bij gistermiddag op Schiphol. We werden door een obscure kleine veiligheidscheck in vertrekhal 3 naar een kleine hal geleid zonder de grootse allure van 'de wereld van Peter Stuyvesant' die je normaal via de route van vertrekhal 1 en 2 krijgt. We zaten gezellig te kwebbelen en koffie te drinken tot de gate bekend werd, maar toen bleek ie al te gaan sluiten. We passeerden als allerlaatste de check in!

Eenmaal gearriveerd in Malaga kwamen we via het treinstation in een drukke trein naar de stad terecht; er ontstond wat gedrang en gedoe doordat een paar mannen wilden passeren. Een jonge Spaanse bood mij haar zitplaats aan en bij het uitstappen nam ze me apart en vertelde dat die 'onhandige' mannen hadden geprobeerd mij te bestelen. Ik had inderdaad al gemerkt dat het ritsje van mijn buideltasje open stond, had het dichtgedaan en er mijn hand overheen gelegd en had alles nog. Ze hadden die bepakte bejaarden natuurlijk als eenvoudige slachtoffers gezien om te rollen.

Ik was er echt even van van slag, want ik denk er altijd zo alert op te zijn. 

Tijdens de busreis vanmorgen naar Almeria dreigde een oudere man op de achterbank te bezwijken. Gealarmeerd door zijn gaspende ademhaling trof ik een man aan die stervende leek: wit weggetrokken, transpirerend en buiten bewustzijn. We lieten de chauffeur stoppen en vroegen hem een ambulance te bellen. Net toen ik dacht te moeten gaan reanimeren voelde ik weer een pols. De ambulance broeders manoevreerden een naald in zijn vaten, constateerden, maten een heel lage bloedsuiker en wekten hem weer tot leven met een spuit sterk geconcentreerde glucose in zijn aders. Nadien werden er in de bus snacks en babanen ingezameld om hem verder op de been te helpen. Wat een consternatie!

Onderweg hadden we zicht op de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada onder een strak blauwe hemel

Na aankomst in ons hotel wandelden we door de binnenstad naar een terras (buiten!) waar we een menu del día bestelden, waarbij we nog keuze hadden in de 'primero, secundair en postre' (voor-, hoofd- en nagerecht) en drankjes. En, dat is zo heerlijk in Spanje, dan krijg je een rekening van 75 euro voor z'n vijven, inclusief fooi! 

Voor de kathedraal

vlnr: Ik, Anneke, Harry, Ruth en Cees

mét het eerste stempel van onze Camino, die begint hier! 

De Alcazaba, de verdedigings-

muur uit de Moorse tijd

Op de terugweg naar het hotel konden we de eerste gele pijlen volgen én passeerden we en passant nog de Santiago kerk.

      Mét onze Heilige Jacobus

En met al de sightseeing hebben we toch al wat eerste kílometers in de benen: 11.340 = 8 km gelopen.

Morgen op pad!