Het lukte niet om zomaar te vertrekken, want de hospitaleros hadden daar een aparte vertrekceremonie voor.
We splitsten ons op in twee groepjes: drie diehards die de hele route van 27 km gingen lopen en Anneke en ik die kozen voor een iets mildere variant, we lieten ons de eerste 6 km wegbrengen door een taxi.
Vandaag liepen we de Koninginneroute van deze Camino en dat was niets te veel gezegd. We liepen de héle dag door de natuur, hadden de mooiste uitzichten en kwamen geen enkel dorpje tegen.
De dynamiek was heel anders dan met z'n vijven, we liepen heel relaxed in ons eigen tempo en dat lag heel dicht bij elkaar. Nu bleek dat Anneke zich de afgelopen dagen toch óók wat overvroeg in het tempo van de groep.
We werden door de taxi afgezet en verdwenen meteen een rivierbedding in en dat was deze keer hélémáál niet saai!
Nu we meer naar het westen komen zien we steeds vaker schade van de heftige stormen van recent. In de inmiddels weer droge rivierbedding lagen her en der omgevallen en ontwortelde bomen, waar we onderdoor moesten zien te komen, soms zelfs kruipend op onze knieën!
en even later was de omgeving weer héél anders. Wel waren de naaldbomen in de hoofdrol vandaag en zagen we weinig amandelbloesem.
Hier liepen we langs een verlaten (marmer?)mijn, dat leverde magische plaatjes op en gaf ons een surrealistisch gevoel, een soort maanlandschap!
Halverwege de dag was er een kilometerslange gestage klim. Gelukkig was het vandaag wat bewolkt en was het daardoor minder het een uitputtend.
We namen af en toe een korte pauze voor een banaan of een sinaasappel en liepen heel ontspannen.
Óp de paden langs de berghellingen moesten we regelmatig over door de regen verschoven bergwanden heen klimmen.
De laatste 5 km kwamen we over een helling en kwamen we weer in gecultiveerde natuur met olijf- en amandelboomgaarden en kwam even later het stadje in beeld wat we vannacht verblijven.
Zelfs het laatste uur liep ik vandaag energiek naar de eindstreep, het is heerlijk als je op het eind niet hoeft te 'douwen' zoals Ruth het noemt als je de laatste energie uit moet persen.
Voordat we in een restaurant een menu del dïa bestellen, kost het heel wat vertaalwerk om te ontdekken wat er op de kaart staat.
We gaan steeds later slapen, het is nu zelfs kwart voor elf!
Gauw het licht uit!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten