Misschien hebben jullie in de krant gelezen dat er een aardbeving was in Mexico, waar wij in de stad ook iets van gevoeld hebben. Gekke gewaarwording hoor.
En toen kwam onvermijdelijk het moment van afscheid op het vliegveld, waar ik veel later dan zij een vlucht had. Ik heb me zes uur op de luchthaven vermaakt met een krantje, een puzzeltje en meerdere kopjes koffie.
De nachtvlucht naar Madrid duurde ruim tien uur, waarvan ik het grootste deel heb liggen doezelen.
Eenmaal in Madrid kwam mijn koffer zo'n beetje als laatste op de band en was ik al bang dat ik het tweede deel van mijn vlucht zou gaan missen, maar dat was onrust voor niets, want.... de vlucht bleek gecanceld door de hoeveelheid sneeuw op Schiphol.
Ik werd bij de balie van Air Europa afgepoeierd: sneeuw als oorzaak van annulering geeft geen recht op hulp. En wat doe je dan? Je klaagt je nood bij je broertjes en belt Cecilia om mentale support en hulp. Zo zat ik dus met mijn bagage op de vloer van de aankomsthal, want stoeltjes waren er niet!
Haar eerste advies: boek een goed hotel en laat je er door een taxi heenbrengen en ga dan rustig na wat voor opties er zijn.
Ik werd daar heel vriendelijk ontvangen, kreeg koffie en installeerde me met mijn telefoontje op bed. Verschillende opties werden verkend, leken een oplossing en bleken dat toch weer niet en uiteindelijk is het een vlucht naar Parijs geworden morgenochtend met aansluitend een treinreis naar huis. Bedankt voor je hulp Cecilia!
Toen alles geregeld was, was het borreltijd. Ik kamde mijn haar, poetste mijn tanden, deed lippenstift op en nu zit ik in een fancy tapasbar met allemaal heerlijkheden op mijn tafeltje!
Tussen al die snelle gasten heb ik zicht op een tandeloze, ongeschoren zwerver, die in een hoekje gemoedelijk zijn bordje naar binnen werkt, waarbij zijn kin moeiteloos zijn neus raakt. Hij neemt er rustig de tijd voor, het is lekker warm en gezellig hierbinnen.
Straks lekker slapen en zien of alles goed uitpakt morgen!
PS
Geen opmerkingen:
Een reactie posten