Twee weken geleden stuurde Cecilia me foto's van een sprookjesachtige wandeling door het Amsterdamse bos, dát wilde ik óók wel. Nu bleek de keuze voor deze donderdag niet zo gelukkig, want het was grijs, nat en koud! Terwijl de dag ervoor en erna juist stralend mooi waren.
En zo zag ik er drie uur later uit
Mijn handschoenen werden zeiknat en moesten uit. Toen we met de tram terug moesten, kreeg ik met mijn koude, stijve, krachteloze handen niet eens mijn ov-kaart uit het telefoonhoesje!
Ik moest thuisblijven voor de langverwachte CV-monteur. Hij was er snel uit, het lag aan de thermostaat en niet aan de ketel.
Dat vieze vergeelde kastje met een klepje dat af en toe spontaan open viel, was me al jaren een doorn in het oog, dus ik was helemaal blij toen hij een keurig, klein en eenvoudig klokje monteerde.
Geen ingewikkelde toestanden. En de ketel sloeg nadien gewoon weer aan!
Ik heb deze thuisdag nuttig gebruikt, ik kookte een grote pan romige preisoep voor het hospice, maakte een pan vegetarische hachee, draaide een wasje en las een boek.
Wat heerlijk dat je in je gepensioneerde leven tevreden kunt zijn met zo'n dag, op de bank, in een lekker warm huis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten