Tempels en dino's

Jullie hebben deze foto van eergister nog tegoed, het was mijn eerste ervaring om op een schommel aan tafel te zitten

Ik ben wel de familiefles Corona misgelopen

Toen ik gistermiddag in diepe slaap lag, zijn Maarten en Hanneke op een fietstrail buiten de stad gaan vogelen en vlinders zoeken, terwijl de jongens zich vermaakten met extra schermtijd (het is tenslotte vakantie).

Ik was vanmorgen weer opgeknapt na 17(!) uur slaap.

Van deze plant maken ze mescal

We reden 's morgens al vroeg de stad uit naar Tehuacán, waar resten van een stad met tempels te zien waren. We waren er al vóór openingstijd en hadden het hele park voor ons alleen.

Ik ken voornamelijk Romeinse opgravingen en die bevinden zich in een heel andere omgeving dan die hier. 

Dat begon al met dit waarschuwingsbord waar op staat dat je binnen de paden moet blijven ivm gevaar van slangen en schorpioenen....

..... maar ook de begroeiing met cactussen en vetplanten

In mijn huwelijk probeerde Marcel bij bezoek aan antieke (Romeinse) steden uit fundamenten en minimale resten altijd de oorspronkelijke gebouwen te reconstrueren; met mijn beperkte historische kennis en interesse ging het mij meer om de sfeer van oude stenen in de natuur en vond ik het pas interessant als er makkelijk herkenbare (lees: minder vergane) resten zichtbaar waren. 

Voor de historisch geïnteresseerden heb ik wat informatie opgezocht. Deze stad bloeide van 1000 tot 1456 na Chr, nog vóór de Azteken.

De Azteken heersten in Mexico van 1300 tot de Spanjaarden kwamen in 1521 en Mexico werd 300 jaar later in 1821 onafhankelijk. 

De Maya's leefden van in zuid Mexico en midden Amerika van 250 vóór tot 800 na Chr. Ik type het neer en ben het onmiddellijk weer vergeten. 

mieren slepen hier bloemetjes met zich mee

     zaden die tot bloem groeien

kijk wat een complexe stekels op een cactus

deze cactus is zó groot dat het een boom lijkt

Het gat in deze cactus is gemaakt door een speciale specht die in cactussen en niet in bomen tikt/huist.

We hadden alle vijf een ander accent in het rondkijken: Maarten spot vogels (en zag een heel snel nieuwe = die niet in Costa Rica wonen, óókdie speciale specht), Hanneke zoekt vlinders (er waren er helaas niet veel), ik bekijk plantjes en de jongens zoeken stenen en fossielen (en vonden er een paar). En die antieke resten vonden we allemaal leuk,

succesvol uitje dus!

Onderweg naar de volgende bestemming kregen we van Maarten de bizarre opdracht 100 honden te tellen, er lopen er megaveel op straat. We kwamen tot 94!

Het tweede item van vandaag was het Evolutie-museum waar alles wat er te zien was leuk was voor de jongens: stenen, mineralen, fossielen en reconstructies van dino's (mét gebrul!)

Bij de ingang een dinoschedel, versierd met hele kleine gekleurde kraaltjes

Om in stijl van de omgeving te blijven lunchten we met quesadillas gevuld met kaas en ingelegde cactusbloemetjes.

Ik kan ze nog niet allemaal uit elkaar houden, je hebt tacos, enchiladas, tortillas, quesadillas, burritos en misschien nog wel meer.

Het is voor een vegetariër met een mondaandoening die niets pittigs verdraagt, best lastig om Mexicaans voedsel te eten, want het accent ligt hier op vlees, pepers en jalapeños. Daar kan geen prednison spoeling tegenop! 

De tweede helft van de middag bleef ik met de kinderen achter een gingen Maarten en Hanneke weer met verrekijker en camera de natuur in. 

Hier begint nu kerstavond waar het in Mexico allemaal om draait en jullie beginnen straks aan Kerst, dus...