En toen had ik opeens een heel rustige agenda, zodat ik alles op mijn gemakje kon doen en dat was óók wel eens heerlijk. Winterkleding tevoorschijn gehaald (en kom, meteen maar even gewassen, zodat het hier de hele week naar schone was heeft geroken!), een filmhuisfilm in de bioscoop op zondagmiddag, een yogalesje, een fietsritje, een koffievisite, een boekje lezen op de bank met een kop winterse thee binnen handbereik, zie je het een beetje voor je? Oh dat pensionada-bestaan! Je moet er eerst wel 40 jaar je best voor doen, maar dan heb je ook wat!
Ik stalde deze week mijn tekenspulletjes uit op tafel en probeerde het één en ander uit.
En ik probeerde de trieste blik van de vrouw op dit schilderij in houtskool te vangen, wat moeilijker bleek dan gedacht
Hannah is ook bezig met een cursus, zij schildert en doet dat zó mooi dat ik haar eerste(!) stilleven laat zien. Ik vind het práchtig (en niet alleen omdat ik haar moeder ben)
En tot slot van deze week lunchten we vandaag met het hele gezin in een Pop up restaurant van Pand 33 waar Wouter chefkok is.
En als ik zo terugkijk denk ik: wás die week nu wel zo tranquillo?
Nu aftellen naar 10 december: dam ga ik naar Maarten, Hanneke, Abel en Luuk in Costa Rica!!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten