We gaan lopen en eilandhoppen over drie eilanden: Zakyntos, Kefalonia en Ithaka, aan de westelijke kant van Griekenland.
Ik vertrok in het holst van de nacht (3 uur!) naar Schiphol en doezelde nog even in het donker op de achterbank van de taxi. Eenmaal op het vliegveld viel alle begrip van tijd weg, was de vermoeidheid verdwenen, deed ik mijn rondje door de boekenwinkel en kwam ik terecht bij de Starbucks.
Je moet daar altijd je naam noemen, dat had nog wel iets sympathieks toen ze nog met een viltstift je naam op een beker schreven; tegenwoordig verschijnt je naam op een digitale sticker.
We vlogen, met de wind in de rug, in twee en een half uur naar Zakyntos. De groep bestaat uit 12 vrouwen en 6 mannen, ik schat in leeftijd tussen de 50 en 70 jaar oud.
We liepen als inlopertje ca 8 km over de heuvels en door olijfboomgaarden naar zee, waar hele hordes lege ligstoelen keurig in het gelid stonden opgesteld, tevergeefs wachtend op gasten. Het is zichtbaar na-seizoen en dat biedt een wat treurige aanblik In een badplaats. Aan zee stond een pittige wind; een paar moedigen uit de groep maakten een duik in zee (en, voor de duidelijkheid, daar hoorde ík niet bij).
Bij de maaltijd maakte ik kennis met het lokale bier
Er zijn me na de eerste dag al een paar dingen duidelijk geworden:
- Voor een vegetariër wordt de maaltijd eentonig: véél Griekse salade, omeletten en friet.
- We gaan nog héél véél olijfbomen zien
- Weer veel smalltalk en (ik voel het nú al) véél ergernisjes (van mijn kant). Ik ga 100 keer liever met een zelf gekozen wandelmaatje, maar die zijn niet altijd voorhanden en in mijn uppie is ook maar alleen.
Nu slapen en morgen de wandelschoenen aan!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten