Vanmorgen had ik yogales. Bij de ademoefening in lotus houding moesten we "naar ons hart toe ademen om op de uitademing de energie te laten stromen en ruimte te geven aan de liefde voor onszelf"
Het is een wat zweverige, maar wel mooie manier om dat te visualiseren, maar het maakt me tegelijkertijd ook wat ongemakkelijk om op mezelf gericht te zijn. Het klinkt in de les als iets moois, maar waar ligt de grens tussen liefde voor jezelf en egoïsme? Egoisme is immers negatief?
En daar worstel ik nu al tijden mee. Het ultieme moment van kiezen voor mijzelf in dit leven is immers de stap uit mijn huwelijk geweest, waarbij ik achterliet wat geweest is.
Ik zocht de betekenis van Egoisme: ikzucht of zelfzucht, is een menselijke eigenschap waarbij iemand streeft naar eigen voordeel en geluk met verwaarlozing van de belangen en het geluk van anderen.
Nu ga ik in mijn leven niet over lijken en heb ik echt wel oog voor 'de ander', tóch koos ik uitdrukkelijk wel voor mezélf toen ik Zegveld verliet.
Ik troost mezelf met de gedachte dat het toch ook niet de bedoeling is dat je de wensen en behoeften van de ander steeds bóven die van jezelf zet of, zoals het op de site van Happinez staat:
Wanneer jij goed voor jezelf zorgt, jezelf begrijpt en jezelf accepteert, ben je in staat om een ander te geven wat diegene nodig heeft. “You can’t give away what you don’t have.”
Wat een worsteling is zo'n scheidingsproces, óók in praktische zin. Het eerste jaar stond in het teken van de verhuizing, het achterlaten van onnodige ballast en de inrichting van mijn appartement.
Het laatste half jaar was het omkijken en koesteren wat mooi was, zoals het maken van de fotoboeken van ons bestaan samen.
Nu zijn we in de fase van de zakelijke beslissingen. We zijn inmiddels in handen gevallen van een mediator, pensioenmaatschappijen, een makelaar/taxateur, een hypotheekverstrekker, een notaris, de belastingdienst en we moeten her en der allerlei documenten aanleveren.
Het heeft inmiddels op de 13e februari (ironisch genoeg één dag voor de 'dag van de liefde') geleid tot de ondertekening van het convenant en zo komt de afronding steeds een stap dichterbij.
Het wordt weer voorjaar: grote schoonmaak, de ramen open, frisse lucht naar binnen, ballast naar buiten, laat de zon maar schijnen (en dan bedoel ik niet mijn huisje, maar mijn eigen binnenwerk!)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten