vrijdag 20 september 2024

Wandelroute Putterbos: 9.9 km

Het werd hoog tijd dat ik er weer eens uit ging 😉. Gister sloeg ik boodschappen in en vandaag stond ik om 10 uur bij Suzanne voor de deur om haar op te halen voor een wandelweekend op de Veluwe. In de tien jaar dat we nu samen wandelen (zonder de rest van het gezin), liepen we steeds Camino's of andere trektochten, dus van adres naar adres. 
Nu kozen we voor een vaste plek, waarvandaan we dagtochtjes kunnen lopen. Bij het zoeken naar huisjes kwam ik ook safaritenten tegen en die trekken me enerzijds aan (met echte bedden, een koelkast en een eigen douche), terwijl ik ze anderzijds, als voormalig kampeerder, als belachelijk afkeur (want dat is toch geen kamperen!). We gaan het nu ervaren! 

Ik had voor de eerste dag en afstand van 10 km uitgezocht, een rondwandeling uitgezet door Staatsbosbeheer door het Putterbos. We kwamen via een hobbeldebobbelweggetje met de auto bij het startpunt aan, meteen al heerlijk ín het bos midden tussen de bomen. Er was geen digitale route, maar de bewegwijzering was perfect geregeld met blauwe bordjes. We liepen niet één keer fout. 

We namen voor het eerst Mac, Suus d'r hond mee. Er was geen aanlijnplicht, dus hij liep los en kon volop rondsnuffelen. Hij hield ons tempo goed bij een gaf ons het idee dat hij het erg naar zijn zin had. 



We hadden gigantische mazzel met het weer, de lucht was strak blauw, we liepen met korte broeken en konden onderweg lekker picknicken.
Het zonlicht is al anders dan in de zomer, het gaf dromerige beelden tussen de bomen door en op de varens, die al aan het verkleuren zijn. 




Het wandelen kreeg wel een heel andere dimensie met Mac erbij, ik vond het heel gezellig met z'n drieën. 

En hier is onze safaritent voor de komende dagen. Het heeft in de verte de looks van een temt, maar het is meer een bungalow en is voorzien van een keukentje met koelkast, fornuis en magnetron, maar nee, nog nét geen afwasmachine. Er zijn twee slaapkamers én een bedstee. 

De zon bleef tot zes uur schijnen en het bleef lekker warm, zodat we konden borrelen met de blote benen in het gras.

We lieten in het stikkedonker Mac uit......

..... en zitten nu met koffie op de bank te lezen bij de (lach niet!) brandende palletkachel!

Welterusten! 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten