Gisteravond was er voor het eerst geen gezamenlijke avondmaaltijd. Ruth bleef bij het hotel en ik ben samen met Lineke het stadje ingelopen. Na enig zoeken vonden we een leuk restaurantje met tafeltjes buiten, Turks muziekje op de achtergrond. Het was heerlijk om eens níet met de hele groep te eten en rustig aan tafel te zitten en tot een mooi gesprek te komen tijdens de maaltijd.
Als afronding van de avond liepen we nog naar een patisserie, waar we een stuk baklava met ijs aten. Topavond!
Het werd wéér heet vandaag! Met dit weer heb ik mijn safaripetje op, met flapjes om oren en nek óók te beschermen tegen de zon. Ik ben normaal wat nonchalant met smeren, maar vandaag deed ik dat wél rijkelijk met de gister aangeschafte zonnebrandcrème.
We liepen vandaag vanuit Akşehir wéér landelijk gebied in, langs de rand van het Sultansgebergte. Er was langs de helling een stuk van de berg wsch door zware regenval weggeslagen, waardoor het hier en daar wat spannend was om er steil tegenop te klimmen.
Naast kersen en aardbeien zagen we vandaag ook vrouwen aan de oogst van lindenbloesem. We kregen takken in onze handen geduwd en mochten zelf ook even de ladder op.
Hier zitten vrouwen uien en knoflook te bundelen
In het laatste dorpje van vandaag zat en ooievaar met jong op zijn nest boven op de moskee. Het deed me denken aan Spanje, daar zijn ook streken met ooievaarsnesten op iedere kerk.
We reden met de bus terug naar de stad en moeten morgen met de taxi naar het beginpunt van de wandeling, dat is nadien niet meer nodig, dan lopen we steeds door.
En wéér met z'n allen aan tafel
We liepen vandaag vanuit Akşehir wéér landelijk gebied in, langs de rand van het Sultansgebergte. Er was langs de helling een stuk van de berg wsch door zware regenval weggeslagen, waardoor het hier en daar wat spannend was om er steil tegenop te klimmen.
Naast kersen en aardbeien zagen we vandaag ook vrouwen aan de oogst van lindenbloesem. We kregen takken in onze handen geduwd en mochten zelf ook even de ladder op.
Het eerste theehuis na 8 km, nadien stopten we nogmaals twee keer in de volgende dorpen voor ijsjes en ayran, dat is verdunde yoghurt met wat zout, heel verfrissend. Op deze manier lukte het ondanks de hitte om toch een hele dag te lopen. Morgen wordt het nóg warmer.
Joke, die een paar dagen terug gevallen was, kreeg last van haar gekneusde heup. Fikriz, de chauffeur van ons bagagevervoer kon haar met de auto oppikken toen het lopen te moeizaam werd.
We reden met de bus terug naar de stad en moeten morgen met de taxi naar het beginpunt van de wandeling, dat is nadien niet meer nodig, dan lopen we steeds door.
Het is nu tien uur in de avond, de oproep voor het gebed klinkt luid vanuit de minaret door de open ramen.
Welterusten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten