Twee weken geleden zou ik een wandeling lopen met drie wandelvriendinnen over de bloeiende hei nabij Hilversum. Het kwam er niet van, omdat mama de dag ervoor overleed.
Cecilia vond het geen probleem deze tocht nóg eens te lopen, zodat ik vandaag toch aan mijn trekken kwam.
Toen ik, afgaand op de zonnige weersvoorspellingen, om negen uur in mijn wandelrokje én met korte mouwen op stap ging vond ik het nog behoorlijk fris, maar geleidelijk aan werd de lucht stralend blauw en liep de temperatuur op tot 28 graden. Een prachtige dag!
We liepen een deel van het Voetstappenpad, het werd door werklozen aangelegd in 1938 en 1939 in het kader van de werkverschaffing. Het is ca 27 km lang en loopt rond Hilversum. Wij liepen 18 km van station Bussum Zuid naar Hollandse Rading op onverharde wegen en paden over de hei en door de bossen.
De bloei van de hei was al wel over de top heen, maar het was nog steeds práchtig, zeker met de steeds blauwer wordende luchten erboven.
En wat gebeurt er toch met een mens aan de wandel, vanaf de eerste paar stappen verdwijnen stress, verdriet en getob naar de achtergrond en wordt alles lichter.
Ik heb met Cecilia ook steeds fijne gesprekken, als je je uitspreekt kan je ook beter reflecteren op jezelf, door gevoelens te uiten en te benoemen en het antwoord van je gesprekspartner ernaast te zetten, krijg je zelf meer inzicht.
Onderweg begon Cecilia over wandel plannen voor dit najaar, terwijl ik dacht dat het er dit jaar niet meer van zou komen. Eind deze maand heb ik mijn jaaronderzoeken en poliafspraken, daarna zou ik best weg kunnen.
De komende dagen gaan we op zoek naar een geschikte route.
Ik zag net al een app van Cecilia binnenkomen met een optie in België.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten