Dag 7: naar La Peza, 24.2 km

Gistermiddag waren we de weg een beetje kwijt en kwamen we binnen bij een morsige man in een grot/rotswoning. Het zag er heel armoedig uit en rook er bedompt en vochtig, zodat de schrik me al om het hart sloeg. Moesten we in zo'n woning overnachten? Ons huis was modern gerestaureerd en beviel prima al was het wel een vreemd gevoel om deels in een grot zonder buitenlicht te slapen. 

We vertrokken in het donker en liepen de oude stad door langs de Alcazaba en de kathedraal. 

Voor het eerst door holle wegen, ben ik dol op! 

                     Canyons

De ochtendwandeling was mooi, we liepen tussen vreemde rotsformaties door, wandelden door een parkachtig naaldbomenbos met beschutting voor de zon en bereikten via een soort canyons het eerste dorpje. 

De dag bleef in het teken staan van de rotswoningen, ook in de dorpjes die we passeerden. Waarschijnlijk maken ze op deze manier gebruik van de verkoeling van de woningen in de hete zomer. Ze zijn deels in de rotswand met keurige uitbouw naar buiten. Het is een gek gezicht dat er dan uit de rots schoorstenen steken. 

Het tweede deel van de dag beleefde ik geen plezier aan het wandelen. We liepen een heel stuk door een zanderige rivierbedding, licht stijgend. Ik neem het de anderen niet kwalijk, maar het was niet fijn de hele tijd de laatste te zijn en de anderen steeds verder uit beeld te zien verdwijnen. 

De laatste 8 (!) km waren zwaar, over asfalt in de brandende zon zonder beschutting, helaas heel veel omhoog. 

Het laatste deel kwam het eindpunt van onze etappe in zicht, naar beneden. Heel fijn om het laatste stuk naar beneden te lopen!

We kwamen aan in een donativo herberg met twee hospitaleros die samen voor ons kookten en héél snel en veel praatten. Ik ben nu helemaal uitgeteld van alle gepraat en alle onrust en ga nu heerlijk slapen in mijn slaapzak met extra deken!

See you mañana!