Dag 6: naar Guadix, 22.5 km

We hebben heerlijk geslapen op fijne bedden met een lekkere warme deken. We kregen gister van een buurvrouw, die het sneu vond, dat we nergens terecht konden om iets te eten, een zak cakejes en koekjes, zodat we met een kop thee tóch een soort ontbijtje hadden voor vertrek. 

En kijk waar we vanmorgen weer op verrast werden, het eerste zonlicht op de sneeuw, met wéér de bloesem op de voorgrond! 

Die bloesem tekent wel helemaal het vroege voorjaar, het zou een stuk saaier zijn zonder. 

De ochtend was weer zó mooi! Heerlijk fris met een opkomende zon en een blauwe lucht. We passeerden weer een aantal stroompjes. Tot mijn verrassing hielden mijn schoenen, die ik voor vertrek nog eens goed had ingesmeerd, mijn voeten perfect droog, zelfs toen ik er mee ín het water stond. Al het water liep er zó af. 

Uiteindelijk werd de stroom zó breed, dat we blij waren dat er een bruggetje was aangelegd. 

Na 5 km doemde het eerste dorpje op met nog steeds die sneeuwbergen erachter. We moesten een heel stuk van de route af om een bar voor de koffie te vinden. Het eerste kopje van de dag is toch het lekkerste!

We liepen de eerste helft van de dag door de bergen, omhoog, omlaag en langs de hoogte over onverharde wegen. 

Bij het tweede dorp stond een fruitkraam, kijk wat een heerlijkheden ik voor ene euro meekreeg! 

De tweede helft van de dag verlieten we de bergen en liepen we een stuk over asfalt door een vlak, saai dal. 

Gek genoeg liepen we op die saaie weg opeens in marstempo zonder enige beschutting door de brandende zon tót we even ons rustmomentje pakten onder de schaduw van olijfbomen in een boomgaard. 

Aan het eind van de etappe ontstonden er vreemde rotsformaties en liepen we de stad Guadix in. De stad wordt omgeven door de rotsformaties waarin van oudsher grotwoningen zijn aangelegd. 

Het einde van de dag is altijd zwaar, of je nu 14 of 24 km loopt. De rugzak gaat pijn doen, de benen worden moe, de motivatie verdwijnt en dan komt er tóch nog een klimmetje.

We hadden moeite om ons onderdak van vandaag te vinden in de wirwar van straatjes, maar uiteindelijk kregen we dan toch onze eigen grotwoning. 

Alle huisjes hebben hun eigen schoorsteentje.

Kijk wat een gezelligheid! Het is nog geen acht uur en we liggen al schoongedoucht in onze bedjes.

Morgen weer op pad!