Bij het wakker worden bleek dat ik 's nachts was bestookt met sneeuwberichten uit NL, uitgestelde wandelafspraken, gladheid en zelfs een foto van een sneeuwpop!
Het contrast met ons uitje van vandaag kon haast niet groter zijn! Op onze laatste vakantiedag maakten we een toer naar Teotihuacan, een gigantisch complex met tempels, paleizen en enorme piramides van voor de jaartelling op zo'n 40 km van Mexico City.
En zoals dat overal ter wereld gaat: als een mens traptreden ziet, dan wil ie naar boven.
We waren hier op een echt toeristische lokatie, héél véél mensen (veelal met net aangeschafte zonnehoeden waarvan het aanbod gigantisch was) en honderden souvenirverkopers,
Hanneke kreeg afgelopen week een foto van haar ome Arthur, de broer van haar moeder, waarop zij als meisje van 10 op één van de trappen van de piramides van dit complex staat. Maarten probeerde een soortgelijke foto van Hanneke te maken (nu wel héél véél drukker!)
Het was een heerlijke laatste dag, echt een mooie afsluiter.
We aten onze laatste Mexicaanse burrito/tacomaaltijd en hadden nog een relaxte maaltijd in ons hypermoderne penthouse in Mexico City.
Nu is de laatste uitdaging: zien hoe we weer veilig thuiskomen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten