We liepen met acht vrouwen een wandeling van 20 km. Het was ook nog eens lekker in de buurt, twee haltes met de trein.
De ochtend begon al met een gloedvolle rode zonsopkomst in een nevelige lucht die ik bewonderde vanaf mijn ontbijttafel (en waar ik deze keer niet voor de zóveelste maal een foto van maakte).
Onderweg genoten we van het heerlijke frisse, droge en zonnige weer.
Er waren een aantal nieuwe gezichten bij, twee vriendinnen die in september samen hun eerste Camino gaan lopen. Het leidde tot leuke gesprekken. Ik kwam hélémáál in de stemming om plannen te gaan maken voor een paar weken op een Camino. De wandelreizen die ik met Aktiva maakte naar Duitsland en Griekenland waren leuk, maar halen het toch niet bij een eigen trektocht. Mijn wandelmaatjes tobben nog steeds met knie- en rugklachten, dus ik zal iets in mijn eentje gaan verzinnen. Dit weer nodigde er echt toe uit, het lijkt of het voorjaar al is begonnen!
Het werd een echte Groene Hart wandeling, we liepen op landweggetjes, over paden dwars door de weilanden en zagen schapen, molens en heel veel knotwilgen.
De route heet het Bellopad. Ik moet bekennen dat ik de talloze borden met historische informatie niet gelezen heb, maar het had te maken met een voormalige spoorverbinding. We passeerden dan ook twee gerestaureerde stationnetjes, in Vinkeveen en Mijdrecht.
En het fijne van wandelen is dat het ook nadien nog fijn is. Het geeft een voldaan gevoel als je lekker de hele dag buiten bent geweest en als je thuiskomt neem je lekker een douche (óf om je op te frissen óf om weer warm te worden), trek je droge kleren aan en dan is het helemaal fijn als er al een maaltijd klaar staat (zoals gister: een heerlijk bord vega hachee met airfry-frieten!).
En dan met een dekentje op de bank en de hele avond doen waar je zelf zin in hebt.
Woensdag wéér in de benen!
