Naar Tehuacán

Vanmorgen liet Maarten zich met een Über naar het bedrijf brengen waar hij een auto had gehuurd en kreeg hij de vuurdoop in het verkeer van Mexico City, waar het recht van de sterkste geldt. Hij kwam gelukkig onbeschadigd in een gloednieuwe superdeluxe auto terug om ons op te halen en loodste ons ook weer veilig de stad uit. Het duurde wel een uur voordat we de smog van die stad uit waren. 

Toen we het stedelijke gebied uit waren, kwamen we in bergachtig gebied, het werd steeds droger, met onherbergzame, rotsachtige bergen met cactussen en grote yucca's.

Halverwege maakten we een kleine detour over een schiereiland in een meer, omdat Maarten had gelezen dat daar verschillende watervogels leven. Maarten en Hanneke vergaten alles om zich heen en speurden water en hemel af naar vogels. Maarten met zijn kijker en Hanneke met een camera met telelens, hij spot ze en zij fotografeert ze. Ze zagen talloze vogels (eenden, ibissen, een roofvogel) en stapten enthousiast weer in de auto. 

Het landschap

Waar wij ons bij het bezoek aan een stad op voorbereiden (gebouwen, kerken, pleinen, musea), zien zij het als voornamelijk als uitvalbasis voor tochtjes naar natuurparken, bergen en bossen. Zo blijkt Tehuacán niet eens in de index van mijn reisgids van Mexico te staan, maar biedt het wel mogelijkheden waar zij interesse in hebben. 

We kwamen terecht in Tehuacán, een provinciestadje, waar Maarten twee kamers had geboekt in een prachtig hotel! 

Tehuacán ligt op 1600 m hoogte en het is hier maar 17 graden, tóch zijn de jongens het zwembad ingesprongen met als beloning en warme douche nadien, die luxe hebben ze thuis niet. 

De familie ligt heerlijk te chillen

Het hotel ligt midden in het historisch centrum van de stad, we lopen straks zo de drukte in om even rond te kijken en wat te eten. 

Morgen om zeven uur ontbijt en dan hup de bergen in.