Deze maand oktober was het 12 1/2 jaar geleden dat ik lymfeklierkanker kreeg en mijn leven voorgoed veranderde en niet alleen in negatieve zin. Ik stopte met mijn werk in het ziekenhuis, ik begon te pelgrimeren, maakte nieuwe vrienden, ging werken in het hospice en koos voor een leven op eigen benen.
Ik heb de kans gekregen mijn kinderen door te zien groeien naar en in hun volwassenheid én ik heb Abel en Luuk in mijn leven gekregen. Veel om dankbaar voor te zijn.
Op 1 oktober was het 5 jaar geleden dat ik stamcellen kreeg van een anonieme donor. Begin dit jaar werd ik voor de 5e keer behandeld toen de ziekte weer actief werd. Bij de laatste scan in de zomer was er nog ziekte activiteit in mijn longen.
Vorige week heb ik volgens protocol allemaal onderzoeken gehad, waarvan ik deze week de uitslagen kreeg en het mooie is dat in de longen nu geen tumor meer te zien is, zodat er opnieuw sprake is van een complete remissie in vaktermen, of op z'n Hollands: ik ben weer kankervrij! Het is ze voor de vijfde keer gelukt!
Ook deze keer veerde ik lichamelijk én mentaal weer terug, maar ik hield er deze keer wel chronische afstotingsverschijnselen aan ogen, mond, huid en spieren, maar daar valt goed mee te leven.
Ik weet dat ik niet genezen ben, maar ik ben voorlopig heel blij met het predikaat 'Kankervrij'!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten