De avonden worden ook hier korter, op weg naar het restaurant voor het avondeten lag de zee er rustig bij en waren de lichtjes aan.
Toen ik de reis boekte lag mijn focus op wandelen: bergen, rotsen, stenen paadjes en oversteken van eiland naar eiland. Misschien onnozel, maar de zee is veel meer aanwezig dan ik me had gerealiseerd deze week. We zien hem veelvuldig onderweg, varen met regelmaat, verblijven in kustplaatsjes en komen dagelijks op een strandje. Het is dus veel meer dan een wandelvakantie en dat is een heel geslaagde combinatie.
Vandaag hadden we een relaxte dag, we vertrokken pas om 10 uur! Het was een korte maar pittige wandeling twee heuvels over naar de andere kant van het eiland met steeds verrassend mooie uitzichten op zee, die met het doorbreken van de zon weer diepblauw kleurde.
We eindigden de wandeling aan een verborgen baai die alleen te voet en met boot te bereiken is.
In het kader van onze culturele vorming kregen we verhalen te horen over Odysseus. Hij werd op Ithaka geboren. Het ging over de Trojaanse oorlog, het paard van Troje, de wraak van Poseidon, de cyclopen en de Sirenes. Gekke wereld hoor, die van de Griekse goden. Allemaal verboden liefdes, overspel, wraaknemingen, oorlogen om niks, we zijn eeuwen later nog niks wijzer geworden.
's Middags vrijaf, ik doolde in mijn uppie wat rond door het plaatsje en zat op een pleintje vol grotendeels lege terrasjes (want naseizoen) en ben helemaal happy. Hoe zou de winter er hier uit zien, als alle levendigheid verdwenen is?
Morgen de laatste dag waarop we de zon nog gaan zien, voor donderdag en vrijdag zijn de verwachtingen consistent slecht.
We gaan het zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten