Ik heb in de groep al drie weduw-vrouwen ontmoet, die alledrie heel verschillend in hun rouw zitten. Één zegt dolgelukkig te zijn om deze vakantie voortdurend mensen om zich heen te weten, zij voelt zich thuis heel alleen en verlaten, de tweede is na haar pensioen blijven werken in de horeca om het alleenzijn te ontvluchten en de derde is voortdurend op reis en gedraagt zich zó uitgelaten vrolijk, dat het lijkt of ze nog voor haar nieuwe leven op de vlucht is. (Hoezo leren wij in het hospice NIVEA ofwel: niet invullen voor een ander) En zo zijn dood en rouw ook hier aanwezig.
Kan je de bestemming lezen op de boeg?
Aankomst in Poros
Het uitzicht vanuit mijn kamer is ook hier niet slecht
..die ging over in een rotspaadje...
... en een wandelpad met naaldbomen...
.. naar een prachtig uitkijkpunt
Αννεμιεκε
Het is vreemd om in een land te zijn waar je het schrift niet kan lezen. Ik ken de meeste letters uit het Griekse alfabet uit de wiskunde. Toen mijn grote broer naar het gymnasium ging en Grieks kreeg, leerde ik mijn naam schrijven in Griekse letters: Αννεμιεκε en dat vond ik héél interessant en gewichtig.
Vandaag werd weer een heerlijke, relaxte vakantiedag waar, alwéér, weinig gewandeld werd.
En dit vind ik zó heerlijk: met mijn bakkes vól in de zon. Als ik zo zit, denk ik altijd aan hoe mama dat kon doen en speciaal aan deze foto, die sinds jaar en dag op Hannahs prikbord hangt. Ze stuurde hem aan me door vandaag.
We maakten twee boottochten, omdat de directe verbinding er in het naseizoen uit ligt; we voeren eerst naar de het vaste land, de Peloponnesos en daarvandaan naar de havenplaats Poros op Kefalonia.
Ik ben zo'n 45 jaar geleden met Marcel op het eíland Poros geweest. We namen toen de veerboot van het vaste land om de hitte in Athene te ontvluchten. Herinneringen: blauwe zee, blauwe lucht, met brommertjes tussen de olijfbomen en sinaasappelbomen door, kleine baaitjes met glashelder water, Griekse salade met feta (aten we dat toen al in NL?).
De sfeer van de lokatie van ons tweede hotel is volstrekt anders. De eerste lag van alles vandaan rustiek in de heuvels, nu zitten we vlak bij de boulevard van een gezellige, drukke kustplaats met bootjes in het water en volop terrasjes.
Om vier uur 's middags gingen we nog twee uurtjes aan de wandel en dat werd een verrassend mooi tochtje. Eerst langs de boulevard...
De late middagzon was prachtig.
Ik kreeg gister twee foto's van een prachtige herfstdag in NL, zo genieten we allemaal!
Ik ben inmiddels helemaal 'geland', ik pak mijn eigen momenten, ik heb me vandaag volgezogen met zonlicht en ik genoot van de wamel in de natuur.
Nu douchen en dan eten in het stadje. 🤗
PS
Geen opmerkingen:
Een reactie posten