Na twee weken van ziekenhuisbezoeken, een gedeprimeerde stemming en een fijn gesprek met mijn nieuwe huisarts bracht het weekend weer wat lichtheid terug.
Dat begon met een bezoek aan het Singermuseum in Laren, het museum dat nooit teleurstelt, samen met Cecilia.
"Feest, vrijheid en explosies van kleur en vorm vullen de museumzalen van Singer Laren. De tentoonstelling 1913. De grote kunstexplosie laat het werk van Nederlandse modernisten zien te midden van dat van hun Europese tijdgenoten. In 1913 lijkt de kunstwereld te dansen op de vulkaan vlak voordat de vrede in Europa in vlammen opgaat."
De periode van eind 19e - begin 20e eeuw krijgt in de museumwereld ruim aandacht. Die periode heeft in de kunst en de architectuur veel moois gebracht.
In deze tentoonstelling werden werken van Nederlandse én buitenlandse kunstenaars getoond, schilderijen die in 1913 werden tentoongesteld op kunsttentoonstellingen in binnen- en buitenland. En wéér werd duidelijk gemaakt hoe zij elkaar en elkaars werk bekeken en elkaar inspireerden.
Ik laat een aantal schilderijen zien, misschien nodigt het jullie uit voor een bezoek?
Dit kubistische schilderij van Leo Gestel vond ik de mooiste: de kleuren, de charme, het spat van het doek.
Een levensecht portret schilderen is knap, het in een stijl als deze 'vertalen' is toch prachtig?
De afbeelding op dit formaat is beduidend rommeliger en minder aansprekend dan in ware grootte met een lijst.
Hoe maakt een kunstenaar de switch naar zulke kleuren?
Dit schilderij is gebruikt voor het affiche van de tentoonstelling. Je moet er rustig naar kijken en dan komt de vrouw met al haar ledematen geleidelijk tevoorschijn uit al de kleurvlakken.
Vooral haar ogen intrigeerden me. In eerste instantie zag ik zedig neergeslagen ogen, maar daarna zag ik in het linkeroog een verleidelijk lonkende blik. Wat zien jullie?
Na een heerlijke lunch liepen we door de in elk seizoen mooie tuin met grassen, vaste planten en sculpturen.
En vandaag was ik uitgenodigd door Wouter en Charlotte om de voortgang van de verbouwing van hun zolder te bekijken, waarna ze me trakteerden op een vijf gangen lunch bij restaurant Heimat in de stad.
Wat een genot, al die mooie en smaakvolle gerechtjes.
Laat de week maar weer komen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten