Singer Laren

Vanmorgen stond ik om kwart voor tien op het parkeerterrein van het Singer museum in Laren. Dat is de beste tijd om dat museum te bezoeken, dan gaan ze nét open en is er nog plek om te parkeren, als je later komt is het een crime om je auto ergens in de omgeving kwijt te kunnen. 

We kwamen deze keer af op deze dubbeltentoonstelling van twee Franse Henri's: tijdgenoten, collega's, vrienden, neo-impressionisten.

Volgens Google: Neo-impressionisme is de naam voor het postimpressionistische werk van Georges Seurat, Paul Signac en hun volgelingen. Geïnspireerd door de optische theorie, schilderden zij met kleine, naast elkaar liggende stippen primaire kleur om een ​​lichteffect te creëren.

De zeven zalen waarin de schilderijen worden getoond hebben elk een ander karakter, ontworpen door het moderne designer tweetal 'Kiki en Joost'. Ze maakten voor alle zalen een toepasselijk design.

De bloemen van het schilderij komen overal in de zaal terug

De wand met golven van de Middellandse zee - Le Grande Bleu, waarop de schilderijen met zee- en havengezichten

De designers hebben alleen gebruik gemaakt van gekleurd papier in de decoraties. Ik vond het énig, maar voor Cecilia voegde het niets toe. 

Hier is het design van de zaal geïnspireerd op de fontein op het schilderij

De schilderijen zijn dromerig, romantisch, lieflijk, kleurig en, misschien wat denigrerend, ook wat 'zoetsappig'. Geschilderd met kleine, streperige vlakjes, vaak pointillistisch, waarbij de kleurvlakken bestaan uit héél véél kleuren. 

Ik ben altijd dol op de 17e eeuwse stillevens met druiven, roemers, tinnen borden met glans. Het is haast nog kunstiger te zien hoe de 'Henri's' met ál die kleine vlekjes de materialen van het servies kunnen laten glanzen. 

De spaarzame portretten zijn allemaal weinig expliciet met dromerige zachte gezichten

           Zelfportret van Henri Le Sidaner

                    en Henri Martin

Hieronder nog meer mooie plaatjes

Je moet even goed kijken, dan zie je een verstopte engel Gabriel tussen de huisjes

Het werd een dagvullend programma: eerst koffie bij de open haard, toen een rondleiding met een klein groepje, een heerlijke lunch, toen nog opnieuw een ronde observeren in eigen tempo, 

....een kop thee en toen voldaan naar huis. 

We hebben al heel wat tentoonstellingen gezien in het Singer museum en ik ben nog nooit teleurgesteld. 

Ook deze keer weer genoten!