Nadat we de ochtend in een bejaardentempo hadden doorgebracht, gingen we tegen twaalven(!) welgemoed op pad voor onze dagelijkse portie beweging.
We liepen vanuit huis een wandeling die Agnes eerder had gemaakt, maar we bleken ergens een verkeerde afslag te hebben genomen, het pad hield op en we liepen ons vast in de bosjes en kniehoog gras. Met behulp van Maps.me doolden we een tijdje dwars door de wildernis in de richting van de bewoonde wereld.
Onderweg zagen we een groepje reeën verschrikt opkijken, een konijn schoot enkele meters van ons vandaan uit het hoge gras en ook een reetje sprong uit de bosjes.
Terug op hun domein brachten we de middag door met zwemmen en zonnen op het nabije terras.
Écht vakantie!
En inderdaad, zo'n plek met rust, ruimte, heuvels en bossen, dát vind je bij ons in Nederland niet.
Op zo'n moment begrijp ik hun keuze om hier te wonen wel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten