Harmelenroute Rolf,18 km

Ik heb deze dag de titel 'Harmelenroute Rolf' gegeven, naar de vriend van broer Gerard, die de route voor vandaag heeft uitgezet.

Rolf is een studiegenoot van Gerard, ze zijn regelmatig wandelmaatjes en concertgangers samen. Ze nodigden me uit vandaag mee te lopen.

De weersverwachtingen waren beroerd: onstuimig met buien, zodat we gister nog overwogen om de wandeling te skippen en alleen te gaan lunchen. Gelukkig viel het vanmorgen mee en ontving ik ze rond koffietijd bij mij thuis. Rolf reageerde verrast en positief op mijn ruime en lichte appartement; ik ben er zelf ook nog steeds héél blij mee! 

Een selfie van Gerard en mij zonder Rolf, hij is niet zo van de selfies

We liepen door de wijk Snel en Polanen, langs het moestuinencomplex en de plas richting Harmelen. Ik woon hier nu bijna een jaar, maar kwam op plekken die ik nog helemaal niet kende, superleuk! 

Gerard trakteerde ons op een lunch bij restaurant de Kloosterhoeve in Harmelen. We kozen voor een 'twaalfuurtje', een soepje, een witte boterham met kroket en drie kleine, noeste broodjes met carpaccio, tonijn- en eierslade, geen keuzestress!

We liepen ten noorden van Harmelen door het Vijverbos, waar ik óók nog nooit geweest was en daarna terug naar Woerden over het jaagpad langs de Oude Rijn. 

Onderweg stond de magnolia nog vol in bloei, net als de fruitboompjes, in de berm zag ik speenkruid, bosanemoontjes, verse bosjes brandnetel, paardenbloem en de eerste fluitekruid.

Thuis probeerde ik op de bijzonder gebruiksonvriendelijke site van de wandelknooppunten een reconstructie van de route te maken. Al Googelend kwam ik terecht bij de Eropuit-app van de ANWB, daar lukte het eenvoudig om de route vast te leggen en op te slaan. 

Ik ga hem zeker nóg eens lopen.

Toen ik na thuiskomst nog voldoende tijd en energie bleek te hebben, bestelde ik een ticket voor het ballet Assepoester, een live registratie vanuit the Royal Operahouse. Ik zag inmiddels al heel wat klassieke balletvoorstellingen, maar nooit eerder deze Cinderella op muziek van Prokofiev, terwijl ons Nationaal Ballet het (volgens Google) wél heeft gedanst. 

Het verhaal was niet precies zoals wij het kennen, met een afwezige stiefmoeder, en aanwezige vader, de goede fee én vier seizoensfeeën. De stiefzusters werden gedanst door mannen, potsierlijk in hun bewegingen, terwijl Cinderella één en al elegantie en sierlijkheid uitstraalde. 

Er waren enorme 'old-school' decors (geen LED light illusies) en tutu's, kroontjes en prachtige kostuums. 

De muziek was luchtig, vrolijk en sprankelend, écht balletmuziek.

Heerlijk om een avond lang in zo'n kleurrijk sprookje ondergedompeld te zijn.