We hebben wel bel- en app contact gehad over alle ellende bij hen en alle veranderingen bij mij, maar het was hoog tijd om haar én Herman te bezoeken in Heilo, waar ze in het huis van Cecilia's zus in hun beider geboorteplaats aan het bijkomen en herstellen zijn.
Het was nog een pokkeneind rijden, 80 km! (en dat met deze benzineprijzen! 😉), maar het was goed elkaar weer een dikke knuffel te kunnen geven.
Het was prachtig weer, dus we zaten al gauw met een kop koffie buiten in de tuin in het zonnetje.
En een bezoek aan Cecilia is niet compleet met een wandeling, waarbij ze rekening huls met mijn recente griepje,, we liepen door de duinen naar zee en toen over het strand naar Bergen en weer terug naar de auto.
Heerlijke zomerplaatjes toch? Zee, strand en duinen zijn áltijd fijn!
En als afsluiter en pasta met versgemaakte presto en een kleurige salade!
En je kunt het geloven of niet, maar op de terugweg zat ik te bibberen in de auto, met kippenvel op armen en benen én met de kachel aan. En thuis getemperatuurd: 38.7 graden.
Is dat de nieuwe zondagavond trend? Ik lig inmiddels weer dik aangekleed onder de wol. Maar weer even aanzien en Covid testen en dan de 20e kijken of de scopie van mijn longen iets op gaat leveren wat dit verklaren kan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten